We gaan je missen NZ!

Onze avonturen in NZ zijn alweer voorbij. En 'e'en maandje bleek veel te weing voor dit mooie land. Jullie hebben al wat fot's gezien en een klein beejte tekst over wat we allemaal hebben uitgespookt, maar dat is natuurlijk nog niet eens de helft. We zijn nu alweer 5 dagen in Australie. Het plan was om eens een grote blogpost online te knallen in de tijd die we in Sydney hadden. Jammer genoeg is dat niet helemaal gelukt, we zitten namelijk alweer in Byron Bay. Gister heb ik in de nachtbus alvast een stukje geschreven, maar ik weet niet of ik dat allemaal overgetikt krijg in 15 min. Hebben jullie in ieder geval wat foto's om naar te kijken. En neem ook eens een kijkje op de kaart met alle overnachtingsplaatsen. Die heb ik namelijk wel helemaal upgedate in Sydney.

Ik zal maar gewoon beginnen te vertellen wat er allemaal is gebeurd na het boulderen. Omdat het liften naar Castle Hill best goed ging hebben we besloten de rest van onze tijd in Nieuw-Zeeland alles liftend te doen. We vertrokken om 12 uur in Christchurch om te proberen in Picton te komen. Maar we dachten dat het realistischer was om in te zetten op Kaikoura (dat ongeveer halverwege ligt). Gelukkig hadden mensen medelijkden met ons in de stromende regen. En zijn we in ongeveer 6 uurtjes naar Picton gelift (onder andere in een mooie mercedes en op de banken van een campervan). Eenmaal in Picton aangekomen waren we heel blij dat we Kaikoura voorbij gereden waren, want Picton zag er veel mooier uit. Over de fjorden die zich daar in de zee uitstrekken loopt een 3daagse wandeling (de queen charlotte track).

Omdat we niet zoveel tijd hadden en omdat het eigenlijk veel leuker is zijn we gaan mountainbiken over de track. 's Ochtends werden we ergens halverwege afgezet door een Watertaxi. Omdat we zo lang mogelijk op de track wilden doorbrengen zijn we eerst een heuvel de verkeerde kan opgereden. De afdaling en het uitzicht maakte de beklimming zeker de moeite waard. Na een lange dag met een uitdagende (voor onze vermoeide benen) slotetappe over de autoweg kregen we gratis bier van de fietsenverhuurder. ''In New Zealand we like to say: You have earned your beer.'' :D De dag hebben we afgesloten in de hot pool van het hostel.

De volgende dag zijn we verder gelift naar Motueka. Eerst hebben we nog een lift moeten afslaan omdat een paar gasten dronken achter het stuur zaten (en nog steeds aan het drinken waren. Maar na 2 ritjes waren we op bestemming. In Motueka kwamen we terecht op een camping/hostel vol hippies. De mensen daar zagen er nog verrotter uit dan onze ouders 30 jaar geleden. De volgende dag hebben we heel veel eten ingeslagen en zijn we naar Marahau vertrokken. Daar kwamen te laat aan om onze kayaktoch nog te regelen, maar dat hebben we de volgende ochten gedaan. We hebben 2 dagen langs het Abel Tasman national park gevaren. Het kayakken was super op het mooie blauwe water. Ons bootje voelde soms wel een beetje klein aan in vergelijking met de golven, zeker in de zogenaamde Mad Mile.

Omdat we een beetje beperkte tijd hadden probeerden we gelijk de westkust te bereiken vanuit Marahau, We dreigden jammer genoeg 50 km voor de eerste keer te stranden. Toen we bijna de tent aan de zijkant van de weg hadden opgezet werden we meegenomen door een kiwi boer en zijn japanse dochter. We konden ook nog blijven slapen op zijn boerderij. Dit bleek echt superleuk te zijn. Hij was niet aangesloten op het elektriciteitsnet, riool en de waterleiding. Hij fokte paarden en trok ermee door Nieuw-Zeeland in een huifkar die hij zelf gemaakt had. Het voelde dus echt alsof we 100 jaar terug in de tijd waren gegaan.

Van de boerderij zijn we in op mijn verjaardag in 1 keer doorgelift naar punakaiki. Daar zijn de beroemde 'pancake rocks' te vinden. Op goed dagen zie je niet alleen de rare rotsformaties, maar ook 15 meter hoge waterkolommen uit de blowholes schieten. Jammer genoeg hebben wij alleen een paar spatje omhoog zien komen.

Het wegkomen van de pancake rocks bleek echt moeilijk. We hebben ongeveer 5 uur aan de kant van de weg gestaan. Er waren hele mooie plaatsten om te verblijven rond de pancake rocks, maar ik wilde toch echt weer terug in de beschaving komen op mijn verjaardag (lees een plaats met een club). Uiteindelijk zijn we toch nog in Greymouth aangekomen. Greymouth is een stad door ongeveer elke toerist wordt gemeden en  het stelde inderdaad niet zoveel voor. Onze volgende kampeerplekje was wel heel mooi. In Greymout werden we na 2 min opgepikt door 2 Duitse meisjes die gratis ergens wilden kamperen in de buurt van Franz Jozef. De kampeerplek vonden we ergen 10 kilometer buiten het dorpje.

De volgende 2 dagen hebben we in een hostel in Franz Josef gezeten. 5 Kilometer buiten het dorp lag de gletsjer, die echt heel ver naar beneden komt zetten. Iedereen die in Franz Josef komt lijkt een gletsjer tour te boeken. En ze hebben een heuse trap door het ijs uitgehakt om iedereen op de Gletsjer te kunnen krijgen.

We wilden eigenlijk vanuit Franz Jozef een tramp doen naar een paar natuurlijke hot pools. Alleen na 2 dagen regen en nog veel meer in de verwachting werd het door het toeristenbureau afgeraden om de tramp te doen. De rivier zonder bruggen zouden namelijk veel te groot geworden zijn. Dus moesten we maar door naar Queenstown de adrenaline hoofdstad van Nieuw Zeeland. Het licht midden tussen de bergen en Queenstown is een goede basis voor heel veel tramps. Omdat de routburn vol geboekt was zijn we de Dart-Rees track gaan lopen.

Allemaal uitstappen voor een earl morning snapshot :D

We hebben tussendoor ook nog een sidetrip naar het Cascade saddle gedaan. Met een totaal blauwe lucht hebben we supermooi uitzicht gehad over mount aspiring national park.

beneden ligt het cascade saddle

Hobbits!

Over het moerassige gras liep het voor onze blaren veel lekkerder op blote voeten. En je schoenen moesten toch een paar keer uit voor een rivercrossing.

Dart glacier

Sandflies.....

Kunnen de lol goed bederven als ze met zijn 1000en rond de hut zitten.

Door de goede weersvoorspellingen zaten de hutten propvol. Wij hebben ook een dag op de grond geslapen. Gelukkig waren het dit keer de Israeli's die de op de grond waren beland.

De jetboat een echte kiwi uitvinding. Deze boten kunnen je naar allerlei afgelegen gebieden brengen. Ze hebben maar 15 centimeter water nodig om te kunnen varen en ze gaan supersnel.

Nog meer hobbit actie na een frisse duik in de gletsjerrivier.

En ons zwaar verdiende bier op het terras van het hostel.

Terug van de tramp hadden we nog maar een paar dagen. Die hebben we wel goed gevuld.

Dimar had niet eens tijd om nieuwe slippers te kopen en loopt nog steeds op blote voeten.

De laatste dag hebben we met een gids de Single Cone beklommen. Een berg in de in het skigebied van Queenstown. Het was een hele mooie afsluiter van onze NZ reis.

Betalen voor een hostel. Pffff echt niet